DHCP مخفف Dynamic Host Configuration Protocol و یک سرور شبکه است که به طور خودکار آدرس های IP، دروازه های پیش فرض و سایر پارامترهای شبکه را به دستگاه های کلاینت اختصاص می دهد. DHCP در شبکه های سازمانی اغلب برای کاهش تلاش های پیکربندی استفاده می شود. تمام آدرس های IP رایانه ها در پایگاه داده موجود روی ماشین سرور ذخیره می شوند.
آدرس IP اختصاص داده شده توسط سرور DHCP به کلاینت DHCP در حالت lease قرار دارد. زمان lease بسته به مدت زمانی که یک رایانه کلاینت به اتصال یا پیکربندی DHCP نیاز دارد، متفاوت است.
تصور کنید که شبکه ای از دستگاه های متصل و سرور DHCP، آدرس های IP را مدیریت می کند. در این بخش یک توضیح کوتاه درباره چگونگی عملکرد DHCP خواهیم داشت:
در این مقاله از محیط آزمایشی زیر برای تنظیمات استفاده می شود:
DHCP Server - Ubuntu 20.04
با کمک دستور زیر می توانید سرور DHCP را نصب کنید:
sudo apt install isc-dhcp-server
اکنون برای تعریف رابط هایی که DHCPD برای ارائه درخواست های DHCP با گزینه INTERFACES استفاده می کند، باید فایل etc/default/isc-dhcp-server/ را ویرایش کنید.
مثلا برای اینکه دیمون DHCPD بر روی eth0 گوش داده شود، می توانید بصورت زیر آن را تنظیم کنید:
INTERFACES="eth0"
etc/dhcp/dhcpd.conf/ فایل پیکربندی اصلی DHCP است که شما باید تمام اطلاعات شبکه خود را برای ارسال به مشتریان در آنجا اضافه کنید.
عبارت هایی که در فایل پیکربندی DHCP تعریف شده است عبارت اند از:
در این مرحله باید فایل پیکربندی اصلی را به صورت زیر باز کنید و تغییر دهید و سپس گزینه های سرور DHCP خود را تعریف کنید:
sudo vi /etc/dhcp/dhcpd.conf
اکنون پارامترهای جهانی زیر را در بالای فایل قرار دهید. بیاد داشته باشید که آنها برای همه اعلان های زیر اعمال می شوند.
option domain-name "azarsys.lan";option domain-name-servers ns1.azarsys.lan, ns2.azarsys.lan;default-lease-time 3600; max-lease-time 7200;authoritative;
درنهایت، باید یک زیرشبکه تعریف کنید. اکنون DHCP برای شبکه 192.168.10.0/24 LAN راه اندازی می شود:
subnet 192.168.10.0 netmask 255.255.255.0 {option routers 192.168.10.1;option subnet-mask 255.255.255.0;option domain-search "azarsys.lan";option domain-name-servers 192.168.10.1;range 192.168.10.10 192.168.10.100;range 192.168.10.110 192.168.10.200;}ابتدا باید یک آدرس IP ثابت به یک کامپیوتر کلاینت خاص اختصاص دهید. برای این کار بخش زیر را اضافه کنید. بیاد داشته باشید که در آن صراحتا آدرس های MAC و IP که باید بصورت ایستا اختصاص داده شود، را مشخص کنید.
host ubuntu-node {hardware etheet 00:f0:m4:6y:89:0g;fixed-address 192.168.10.105;}اکنون فایل را ذخیره کنید و ببندید.
سپس، با استفاده از دستور زیر می توانید سرویس DHCP را راه اندازی کنید و آن را فعال کنید تا بطور خودکار از بوت بعدی سیستم راه اندازی شود:
------------ SystemD ------------ sudo systemctl start isc-dhcp-server.servicesudo systemctl enable isc-dhcp-server.service------------ SysVinit ------------ sudo service isc-dhcp-server.service startsudo service isc-dhcp-server.service enable
برای اجازه دادن به سرویس DHCP در فایروال دستور زیر را وارد کنید:
sudo ufw allow 67/udpsudo ufw reloadsudo ufw show
برای اینکه آدرس های IP به طور خودکار از سرور DHCP دریافت شوند باید رایانه های کلاینت خود را در شبکه پیکربندی کنید.
ابتدا باید به رایانه های سرویس گیرنده وارد شوید و فایل پیکربندی رابط اترنت را به صورت زیر ویرایش کنید:
برچسب: نصب, اوبونتو, دبیان, آدرس IP, پیکربندی, پارامترهای شبکه, نویسنده: سمیرا
تاريخ: جمعه 25 شهريور 1401 ساعت: 2:18